شگردهای جادوگرانه‌ی یک بچه ننه

21/11/2013 at 09:40 بیان دیدگاه

مارسل پروست

آندره ژید که از سوی انتشارات گالیمار تصمیم گرفت به جست و جوی زمان از دست رفته را منتشر نکند، در تاریخ ادبیات به عنوان مردی شناخته می‌شود که بزرگ‌ترین خطا در سده‌ی بیستم را مرتکب شد. نامه‌ی پوزش‌خواهی‌ش که بعدها به پروست نوشته، به حراج گذاشته شد. بهای پیش‌نهادی: صد و پنجاه هزار یورو.
به جست و جوی زمان از دست رفته نشان تجارتی است. در سریال تله‌ویزیونی سوپرانو (The Sopranos) وقتی اسم از مادلن بیاید، می‌دانی اشاره دارد به کیک معروف صدف شکل پروست و هرکسی می‌داند که این نشان از یادآوری چیزی است. وقتی یکی از شخصیت‌های هاروکی موراکامی گوشه‌ بگیرد تا نوشته‌های پروست را دوره کند، متوجه می‌شوی که قصد بازگشت ندارد.
درباره‌ی پروست و از پروست بسیار نوشته‌اند. کتاب و داستان مصور ساخته‌اند و فیلم هم ساخته شده است که جا باز کرده است در فرهنگ مردم پسند. می‌گویند: جامع است. مثل منشور زیبابین همه جانبه است.
اما خاص بودن پروست در چیست؟ چرا باید کارش را خواند، به چه دردی می‌خورد؟ که با زمان پیش بروی و از قافله عقب نمانی؟

Advertisements

Entry filed under: جستار در ادبیات.

روزی در ال‌سالوادور ابله و ابلیس‌ها

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


گاه‌شمار

نوامبر 2013
د س چ پ ج ش ی
« سپتامبر   دسامبر »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Most Recent Posts


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: