هنر این است

03/03/2014 at 09:58 بیان دیدگاه

هنر این است یک
گاهی باید سال‌ها بگذرد تا حقانیت یک گفته ثابت شود. ژوزف برادسکی در سخنرانی زمان دریافت جایزه‌ی نوبل آورد که «زیباشناسی مادر ِ اخلاق است». از نگاه او ‹خوب› و ‹بد› در زیباشناسی، پیام ِ ‹خیر› و ‹شر› در اخلاق را با خود دارد. برادسکی در حرف‌هاش به بسیاری از این بُنداشت‌ها پرداخته است و می‌شود بی‌چون و چرا حرف‌اش را پذیرفت. اما این کازیمیر ماله‌ویچ است که کلمه را سرانجام به گوشت تبدیل کرد. در گردش میان کارهای اوست که پی می‌بری چرا ‹انسان طراز اول شوروی› اجازه‌ی تماشای این هنر ِ پویا و پرجهش نداشت. با شعار توخالی ‹هنر برای هنر› که با اندیشه‌ی شوروی سازگار نبود، او را راندند. ماله‌ویچ و هنر برای هنر؟ مزخرف محض!

دو
برای نگه‌داری دایمی
آثار به سرقت رفته‌ی کازیمیر ماله‌ویچ [Kazimir Severinovitsj Malevitsj]

از اول نوامبر 2013 که برای نخستین بار نمایش‌گاه بزرگی از آثار کازیمیر ماله‌ویچ (1879-1935) در موزه‌ی شهری آمستردام برپا شد، شمار عظیمی از هنردوستان برای تماشا هجوم آوردند.
این هنرمند، استاد، کنش‌گر و پایه‌گزار شیوه‌های گوناگون چون سوپره‌ماتیسم (ساختارگرایی ناب/ suprematisme) و کوبوفوتوریسم (Cubo-Futurism)، تندیس ِ آوانگارد ِ روسی است و یکی از بزرگ‌ترین نوآوران هنر در سده‌ی بیستم.
در این نمایش‌گاه حدود سیصد کار از او و هنرمندان معاصرش به نمایش گذاشته شده است.
شمار ِ بسیاری به تماشای این نمایش‌گاه رفتند، اما برای خیلی‌ها دلیل دیگری برای دیدن وجود داشت: داستان ِ نهفته در پشت این مجموعه‌ی هنری که حکایت از خشونت جنگ و ترور دولتی دارد. چهل نگاره از این مجموعه، از آن ِ موزه‌ی شهری آمستردام است که مدیر آن (ویلم ساندبرگ) به سال 1958 در برابر مبلغ –حتا به معیار ِ آن زمان – ناچیز29000 دلار خریده است. مدیر ِ وقت، با این خرید، موزه را به یکی از بزرگ‌ترین خانه‌های نگه‌دارنده‌ی نگاره‌های ماله‌ویچ تبدیل کرد. 53 کار دیگر از مجموعه‌ی خصوصی یک روسی یونانی‌الاصل جورج کوستاکیس است که بزرگ‌ترین گردآورنده‌ی نگاره‌های آوانگارد روسی به شمار می‌آید. 59 کار دیگر از مجموعه‌ی نیکولای کاردژیف (1903-1996) است. این نگاره‌ها اهمیت ویژه دارند. کاردژیف به سال 1993 و در نود ساله‌گی، ترسیده از سرمایه‌داری ِ غارت‌گر ِ سر برآورده از سقوط اتحاد جماهیر شوروی به هلند آمد. او و همسرش، در هلند ِ مهد ِ دموکراسی که باید احساس ِ امنیت می‌داشتند، غارت شدند.

kazimir malevich

Advertisements

Entry filed under: جستار در هنر.

از هم گسیختن ِ جمع ِ دوستان هشت ضربه

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


گاه‌شمار

مارس 2014
د س چ پ ج ش ی
« فوریه   آوریل »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Most Recent Posts


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: