پژواک ِ آواز ِ آشنای ِ رهایی در معرفی ِ زندگی‌نامه‌ی والتر بنیامین

02/09/2014 at 03:54 بیان دیدگاه

زندگی آشفته، محال و به تمامی در غربت و پایان دردناک آن سبب شد که کارهاش به شکل غم‌انگیزی ناتمام و در هم ریخته بماند. در پایان سال 1939 سه ماه در اردوگاه اسیران گذراند. آن‌جا به طور جدی کوشید تا نشریه‌ای راه بیندازد با نوشته‌های ساکنان اردوگاه. سال 1940، یک روز پیش از اشغال پاریس به دست نازی‌ها، به لوردس گریخت. ویزای امریکا دریافت کرده بود و می‌توانست از طریق پرتغال ِ بی‌طرف به آن‌جا سفر کند. مرز اسپانیا یک‌باره بسته شد و جلوی سفرش را گرفتند. قرار بود روز بعد او را به نازی‌ها تحویل بدهند. همان شب در مسافرخانه‌ای در پرتبو با مرفین خودکشی کرد. صبح روز بعد مرز باز شد. چمدان‌اش با دست‌نوشته‌ی کار تازه‌اش گم شد.
یکی از آخرین نوشته‌هاش به نام درباره‌ی مفهوم تاریخ خوش‌بختانه باقی ماند. این آخرین تلاش او بود به پرداختن تاریخ ِ فاجعه‌بار جهان و سرگذشت خودش، بی خیال‌پردازی ِ لحظه‌ای که همه چیزی دیگرگون جلوه می‌کند:’در خیال ِ بخت ِ خوش، آواز آشنای رهایی پژواک دارد.›

درباره والتر بنیامین

Advertisements

Entry filed under: Uncategorized, جستار در ادبیات.

اسکار کوکوشکا: انسان ِ بی چهره هیچ نیست پل کله و کبرا: کودک پدر ِ هنرمند است

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


گاه‌شمار

سپتامبر 2014
د س چ پ ج ش ی
« اوت   اکتبر »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Most Recent Posts


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: