انبار ِ احساس تراژیک

25/09/2014 at 04:54 بیان دیدگاه

عکس‌های لاری کلارک

پس زمینه ‌است که به عکس شکل می‌دهد: آمیزه‌ی محو از کامیونت در جاده‌ی خاکی و چند درخت. دیوید راپر در زیر تصویر نشسته است. دست‌ها چلیپا کرده و در چارچوب به چشم می‌آید که انگار رهاشان کرده روی قسمت تاریک کاغذ تا استراحت کند. چهره چیزی از اندوه دارد، درست مثل چهره‌ی کافکا که همیشه چیزی از اندوه در خود داشت و بی‌تردید اما زیبا. زیبا و جوان.

Advertisements

Entry filed under: جستار در هنر.

پل کله و کبرا: کودک پدر ِ هنرمند است سکوت ِ نور

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


گاه‌شمار

سپتامبر 2014
د س چ پ ج ش ی
« اوت   اکتبر »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Most Recent Posts


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: