بُسه بُل

03/03/2016 at 08:27 بیان دیدگاه

‌گاه به نظر می‌رسد که هستی ِ انسان به پس می‌رود، بی نفوذ بر سلامت روان. سال 1985 برای نخستین بار کارهای رمبراند را در آمستردام دیدم و سال گذشته نمایش‌گاه گسترده‌ای از کارهاش. تماشا این‌بار آسان‌تر بود، زیرا در طول این‌سال‌ها بیش‌تر با موزه سر و کار داشته‌ام. خوش‌بختانه. به زمان تحصیل تاریخ هنر به نمایش‌گاهی از کارهای یرون بوس (Jeroen Bosch / Jheronimus Bosch – حدود 1450-1516) در استان برابانت شمالی رفتم. نمایش‌گاهی که بسیاری از پیران را به موزه کشانیده بود. یادم می‌آید در ترانه‌ای از خواننده‌ای هلندی نیز از یرون بوس نام برده می‌شد که آن زمان چندان توجه‌ام را جلب نکرد و تنها چون بخشی از درس و مشق زبان هلندی بود. این‌گونه رفتم به گذشته – بیست و شش سال پیش – تا برسم به نمایش‌گاه تازه‌ی کارهای یرون بوس که در سیزدهم فوریه گشایش یافت. دو روز پس از گشایش رفتم به تماشا. می‌توانم بگویم چندان شلوغ نبود.

بُسِه بُل1

Advertisements

Entry filed under: جستار در هنر.

اندوه روسیه بوسه

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


گاه‌شمار

مارس 2016
د س چ پ ج ش ی
« فوریه   آوریل »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Most Recent Posts


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: